Het nieuwe pensioenstelsel staat bij elk pensioenfonds bovenaan de agenda. Hoewel niet alle details van het nieuwe stelsel uitgewerkt en vastgelegd zijn in de regelgeving, bereiden fondsen zich reeds volop voor op de veranderingen die het nieuwe stelsel met zich meebrengt. De transitieperiode in aanloop naar het nieuwe stelsel is één van de eerste uitdagingen waarmee pensioenfondsen te maken zullen krijgen.
Een pensioenfonds dat wil invaren in het nieuwe stelsel kan gebruikmaken van het transitie-FTK. Het transitie-FTK biedt pensioenfondsen de ruimte om op een stabiele en evenwichtige wijze richting het nieuwe stelsel te groeien. De regels die gelden binnen het transitie-FTK liggen derhalve ook in lijn met het nieuwe pensioenstelsel. Zolang een pensioenfonds in een zogenaamd overbruggingsplan kan aantonen dat in de loop naar het nieuwe pensioenstelsel de invaardekkingsgraad kan worden gehaald, is er geen vuiltje aan de lucht. Echter, indien gedurende de aanloop naar het nieuwe pensioenstelsel wordt geconstateerd dat het fonds de invaardekkingsgraad niet zal halen of wanneer het fonds onder de “kritieke dekkingsgraad” van 90% komt, zal er direct gekort moeten worden.
Er zal pensioenfondsen dus veel aan gelegen zijn om deze situatie te voorkomen. Een aantrekkelijke oplossing is het beschermen van de dekkingsgraad met niet-lineaire instrumenten zoals aandelenopties en swaptions.
In deze marktvisie lichten wij toe hoe dekkingsgraadbescherming met niet-lineaire derivaten op een weloverwogen en goed onderbouwde manier kan worden ingezet gedurende de transitieperiode naar het nieuwe pensioenstelsel.
